ป้ายทางเข้าทางด้านสระบุรี

นี่คือหลังที่เราอยู่ อาบน้ำ..ไม่มีน้ำอุ่นนะครับ

ปีนลงไปข้างหลังเป็นลำธารธรรมชาติ

อีกมุมของด้านหลังที่พัก ติดกับป่าเลย

น้ำตกแรกที่ไปเยี่ยมชม

มองจากอีกมุมเข้าไปที่จุดในรูปข้างบน

มีกวางหนุ่มมาป้วนเปี้ยนอยู่หลังร้านอาหารของป่าไม้

ลิงเพียบ แต่ถ่ายไม่ทัน มันไว

เสี่ยอ้อ แห่งอาหารสุนัขวู๊ฟปี้ ลงมือทำอาหารคนสุดฝีมือ

 

โฉมหน้าหนังไก่ วู๊ฟปี้

มันรออยู่ที่นี่ทั้งคืน เพื่อรออาหารจากเรา

เส้นทางเดินป่าแบบสบายๆ สามกิโลเมตร

แต่ยิ่งลึกยิ่งมีสิ่งกีดขวางเพิ่มขึ้น เลยกลับ

แฟนสปินนาเคิล ดูเสื้อก็รู้แล้ว

แต่ถ้าจะให้ดีต้องใส่ลิโพเข้าไปอีกขวด

ห้ามอีกแล้ว

ทางเดินเป็นประมาณนี้

ขึ้นไปทางนี้ แล้วต้องลงต่อไปอีกแบบทิ้งดิ่ง

เมื่อมาถึงก็จะพบกับน้ำตกเหวนรก ของจริงสูงใหญ่ครับ ตัวคนจะเหลือเท่าจุดเล็กๆจุดหนึ่ง

การผจญภัยก็จบลงเพียงเท่านี้ครับ

 

โฉมหน้าของบ้านพักสุรัสวดีของกรมป่าไม้ ข้างล่างปล่อยว่างเพื่อจุดกิจกรรม
และให้สัตว์มาเยือน

โปรดลืมเรื่องความหรูหราสะดวกสบายไปเลย เพราะนี่มันในป่า
นอนเรียงกันแบบโรงเรียนประจำเลย เตียงแข็งโคตร

ลิงอ้วน หลังพยายามขโมยอาหารจากเรา

ใครอยากลำบากเข้าไปอีก ก็เชิญตรงนี้เลย

โปรดสังเกตุคนตัวเล็กกว่ามดที่มุมขวาบน แสดงให้เห็นว่ามันสูงแค่ไหน

ข้อห้าม

ต้อนไม้ครัวซอง

ข้อห้ามอีกชุดใหญ่

ไม่ใช่อะไร หนังไก้ทอดนั่นเอง แต่เป็นสูตรลับใส่เครื่องปรุงพิเศษ

กวางตัวนี้ตามกลิ่นหนังไก่มา บริเวณใต้ที่พัก

ช้างไม้ เห็นแล้วอยากจุดไฟยังไงไม่รู้

ผ่านป่าโปร่งๆ เขียวขจี

ความศิวิไลซ์ในป่าดิบเถื่อน

น้ำหวานอิตาเลี่ยนผสมมะนาวและโซดา

เส้นทางขึ้นเขาไปสู้น้ำตกเหวนรก

ต้องเดินลงไปหนึ่งกิโลเมตร ผ่านความชันแบบโคตรๆ

เส้นทางที่ไปอันตรายมาก เนื่องจากชันจนเกือบเป็นแนวดิ่ง และแคบ
ผมเองก็ไม่ได้ถ่ายช่วงนี้ เพราะมัวแต่ยึดเกาะอยู่

มองจากรูปดูไม่มีอะไร แต่ของจริงชันมาก ถ้ามองออกมาอีกด้าน
จะเจอเหวลึกมาก ซึ่งมีสัตว์ตกมาตายบ่อยๆ

กระดูกช้างที่ตกลงมาตายที่นี่

สรุปแล้วทริปนี้ออกจะเหนื่อยมาก เพราะนอนไม่สบาย
แต่อากาศน้ำตก และ สัตว์ที่แวะเวียนมาเยี่ยม
ทำให้พออนุโลมความลำบากได้บ้าง ถ้าจะมา
ผมขอแนะนำให้หาที่พักแบบแยกห้องกันดีกว่า
เพราะบางคน กรนมหาโหด ที่พักที่ผมไปพัก
ขอให้แค่ครึ่งดาว(จากห้าดาว)ครับ