
แน่ ด่อง ไปรับเล่นดนตรีตามบ้านเพื่อนและตัวเอง โดยเราจะขี้อายจัด บางทีก็ทาหน้าปลอมตัว หรือไม่ก็ไปแอบเล่นอีกห้อง ให้เสียงลอยไปเฉยๆ

วงจารบี เล่นงานปีใหม่หรือลอยกระทงจำไม่ได้ อาจารย์แน่เสื้อสีฟ้าเล่นเบส ด่องโพกหัวขวาสุดเล่นกีตาร์ส่วนมือกีตาร์อีกคนตรงกลางไปเป็นโปรกอล์ฟซะแล้ว

แล้วด่องก็มีอันต้องไปอเมริกา นี่คือภาพปีแรกที่โรงเรียนทหาร
ประจำอยู่กองดุริยางค์ Drum & Bugle Corp ไปเล่นมาแล้วทั่วนิวยอร์ค รวมทั้งพาเหรดบนถนน Fifth Ave, NYC แบกกลองกันจนไหล่ทรุด

ตอนนี้อาจารย์แน่เริ่มไปเรียนที่เกษตรแล้ว ไว้ผมยาวมาเลย ส่วนด่องและเม้ง ยังอยู่มัธยมกันอยู่ รูปนี้ถ่ายที่บึงตะโก้ เด็กสมัยนั้นเขาฮิตไปกันที่นี่

มันชี้ชวนให้ดูอะไรจำไม่ได้ แต่เกิดขึ้นเมื่อสิบสองปีที่แล้ว ก่อนที่ด่องจะเริ่มเขียนเพลงสี่ปี

ถ่ายที่โรงเรียนเตรียมทหาร ลาซาล นิวยอร์ค ก่อนจบไม่นาน ช่วงนั้นไม่ทำอะไร เพราะเข้ามหาลัยได้แล้วเลยเล่นกีตาร์ไปวันๆที่โรงเรียนริวทะเลห่างไกลความเจริญ

อาจารย์แน่ตามมาเรียนที่บอสตันแล้ว ด่องก็พยายามไว้ผมยาวแล้ว ภาพนี้ถ่ายที่ Spinnaker ที่มาของชื่อพวกเรา Spinnacle เหตุผลง่ายๆ คือจำวิธีสะกดชื่อผิด แล้วมาตีความหมายเอากันทีหลัง

อาจารย์แน่ ถ่ายในห้องโปรดของเขาที่บอสตัน ไปอยู่ตั้งนาน มันมีแต่รูปแบบนี้ หรือไม่ก็ตอนนอน เพราะไม่สนใจจะถ่าย และก็ไม่มีกล้องแบบดิจิตอลด้วย โบราณชมัดเลยพวกเรา